Anadolu Efes’ta Vasilije Micic’ten NBA itirafı! ‘Gitmek istiyorum’

Türkiye Sigorta Basketbol Harika Ligi takımlarından Anadolu Efes’in yıldızı Vasilije Micic kıymetli açıklamalarda bulundu. Sırp oyun kurucu, Anadolu Efes’in son 2 dönemde kazandığı Euroleague şampiyonlukları hakkında konuştu.

NBA’de basketbol oynamak istediğini lisana getiren Vasilije Micic, çarpıcı bir itirafta bulundu. Euroleague’in programı ‘Remember The Why’a konuk olan Sırp basketbolcunun açıklamaları ses getirdi.

Senin nedenin nedir?

“Benim nedenim aslında daimi bir içsel motivasyon. Çocukluğumdan beri sakatlık olsun, oyunumla, başarılarımla yahut elde ettiklerimle ilgili kuşkular olsun, daima zorluklarla karşılaştım. Ancak bence ne vakit bu türlü bir zorlukla karşılaşsam sakin kalarak her şeyi öncelikle kendime kanıtlamak için daha da motive hale geldim. Zira bence en büyük zorluk bunu tekrar tekrar yapabilmek.”

Kapaonik’te basketbola attığın birinci adımlardan şimdiye, İstanbul’a gelene kadar sence nedenin değişti mi?

“Bence bu sonsuza kadar benimle kalan bir şey. Umarım kayak sportmen olduğum vakitlerde bile sahip olduğum bu çocukluk gücümü artık basketbol oyuncusu olarak tüm mesleğim boyunca koruyabilirim. Zira her gün alana çıkarken, spor salonuna giderken, ekstradan çalışırken bu memnunluğu hissediyorsanız, bu her vakit güvenebileceğiniz bir şey. Ve ben de mutlaka bu bahiste birebir heyecanı ve coşkuyu hissediyorum.”

Basketbol oynamak sana ne kattı?

“Basketbol oynamak bana birçok şey kattı. Birden fazla basketbolcu üzere biz de oynarken her andan keyif almaya çalışırız zira mesleğimiz sonsuza kadar sürmez. Alanda olmak ve amaçlarımıza ulaşmak için sonlu bir vaktimiz var. Lakin benim için en kıymetli şey oyuncularla olan bağlantılarım. İki rakip ortasında o fair play ortamını oluşturmak. Hiçbir rakibi düşman olarak görmem. Rakiplerimizi yeteneğimiz ve karakterimizle aşmaya çalışabileceğimiz bir şey olarak görürüm. Profesyonel sporculuğun nitekim bu dünyada özel olduğuna inanıyorum zira ömürde seçkin olan bir halde, daha yeterliysek her vakit kazanırız. Bu yüzden daha uygun olursanız kazanacağınıza inanma hakkınız olur. O yüzden bu üslup şeyler basketbolun bir oyuncuya getirdiği, alanda keyif almak, tadını çıkarmak, arkadaşlara sahip olmak üzere tüm genel şeylerden daha değerlidir.”

Ligde profesyonel oyuncu olmak için bırakmakta en çok zorlandığın şey neydi?

“En sıkıntı şey topu paslamak. Lakin benim için egomu bir kenara bırakmak en sıkıntı şey. Her oyuncu üzere, hepimizde birtakım içsel çabalar var. Kadronun başarısı için egonuzu bir kenara bırakmanız gerekiyor. Ve bunu yapabilirseniz, yani ben hakikaten kişisel ve Efes’teki tüm arkadaşlarımız olarak, bunu son birkaç yıl içinde gerçek bir biçimde yaptığımıza inanıyorum. Ve artık, yeni gelen arkadaşlarımızla önümüzde yeni bir zorluk var ve bu da beni tekrar bu durumla yüzleşmek zorunda bırakıyor. Ve etrafımda kusursuz grup arkadaşları ve mükemmel oyuncular olduğu için memnunum. Münasebetiyle ego, başarılı olabilmek için tekrar tekrar kendi içinizde yenmeniz gereken bir şey.”

Oyuna her şeyini verdiğin aşikar. Bunun en güç tarafı nedir?

“En güç tarafı performansınıza ait yapılan genel yorumlar sanıyorum. Her dönem yüzden fazla maça çıkıyoruz. Avrupa’da her maç güya son maçınız üzere oluyor. Gruplar ortası rekabet, bilhassa şampiyonluk sonrasında, her rakip karşınıza bu güya son maçıymış üzere çıkıyor. O yüzden şayet her maçta ortaya koymaya çalıştığınız günlük performansınız ve uğraşlarınız konusunda içiniz rahatsa, istatistiklerinizi yahut sayılar, asistler, ribaundlar üzere bireysek ayrıntılarınızı denetim etmiyorsanız, bu profesyonel başarıyı yakalamanıza nitekim yardımcı olabilir. Zira birden fazla oyuncu en uygun istatistiklerin kendisinde olmasını dilek ediyor. Lakin daima bu düzeyde olup birebir vakitte şampiyonluklar kazanabilmek nitekim imkansız. Münasebetiyle bence kazanmak isteyen her oyuncunun bunun üzerinde çalışması gerekli.”

İnsanlar oyuna ne kattığını düşünürken neyi dikkate almalı?

“Bunu çok net açıklayamayabilirim, fakat bence ben tek bir şeye her vakit dikkat eden birisi oldum, o da tutarlılık. Tahminen alandaki en cazibeli adam değilim, tahminen alandaki en hoş hareketleri yapmıyorum lakin genel olarak son birkaç yıl içindeki oyunuma baktığınızda bence bu türlü üst düzey basketbol oynarken ulaşılması sahiden sıkıntı olan o tutarlılığa sahibim. Zira bir iki ay boyunca parlayabilen bir dolu yetenekli oyuncu var. Lakin grup için en güzelini yapıp tekrar de kişisel olarak da fark edilebilen bir oyuncu olmak bence son birkaç yılda ben bunu başardım. Bir de natürel kendi biçimimdeki oyunumla herkesi memnun etmeye çalışırım, yani hem sayı alabilir hem asist yapabilirim. Bunu daima tekrar tekrar yapmaya çalışırım.”

Şimdi biraz daha ferdî sorulara girelim. Bir seferinde, öyküm hayatta insanın başına âlâ yahut berbat her şeyin gelebileceğine hoş bir örnek demiştin. Bunu biraz açabilir misin?

“Evet, çocukluğumdan beri basketbol dünyasında âlâ bir yetenek olarak görüldüm. Ve her keresinde çok başarılı olacağıma inandığım anlarda birden durumlar değişti. Lakin bu durumlar beni hiçbir vakit yıldırmadı, beni her vakit daha ileriye itti ve güçlendirdi. Ve mesleğimdeki bu kırılma noktaları, 17 yaşında geçirdiğim bir sakatlık, olgunlaşmam ve vaktimi hakikat biçimde basketbola adamam için çok değerli oldu. Yani vaktimi gerçek şeylere adamanın ne kadar kıymetli olduğunu anlamak için 25-26 yaşıma kadar beklemek zorunda kalmadım. Ki bunlar saha dışındaki şeyler, maçlara olan yaklaşımınız, idmanlara olan yaklaşımınız. Ve doğrusu hayatımda hiçbir şey tesadüfen olmadı. Yani sahip olduğum bariz yetenekle birlikte, kimsenin takip etmediği yahut görmediği çok çalışma kelam konusu lakin ne kadar çalıştığımı ben biliyordum. İşte bu yüzden de bu düzeye ulaşan her oyuncunun bunlara inanma fırsatının olduğunu düşünüyorum.”

Bazı şahıslar bazen çok mantıklı seçimler yapmadığını söylüyor mesela öbür teklifler varken Tofaş’a gittin. Her yere gidebilecekken Efes’te kaldın. NBA’e gidecekken Efes’te kaldın. Beşerler muvaffakiyet yolunda alışılmamış bir yol izlediğini söylediğinde bunda ne kadar doğruluk hissesi var?

“Tabii ki herkesin istediği şeyi söyleme hakkı var. Tofaş’a gitme kararını verdiğim an, sanıyorum 22 yaşındaydım. Tahminen mesleğimde diğerlerini dinlemeyi bıraktığım kilit bir andı. İnsanların görüşlerine hürmet duymadığımı söyleyemem. Yalnızca onları dinlemeyi bıraktım. Zira onların hiçbiri mesleğimde karşılaştığım zorlukları, her maçta çaba edip belli bir seviyeyi tutturarak istek ettiğiniz düzeye yahut hayallerinize ulaşmanın ne kadar güç olduğunu bilemez. Tofaş kararımdan sonra kendi kararlarıma giderek daha çok inanmaya başladım ve kalma yahut gitme kararlarımda şimdi yanılgı yapmadığım için çok memnunum. Ancak dediğim üzere, benim için her gün, aldığım kararların gerçek olduğunu kendime kanıtlamak için yeterli bir fırsat.”

Küçük yaştan itibaren büyük bir yetenek olduğunu söyledin. Pekala sana söylenen tüm bu şeylere ulaşma konusunda hiç kuşkun olmadı mı?

“Şüphe olduğunu söyleyemem, fakat bazen bu neden benim başıma geliyor diye merak ettiğim oldu. Zira hayatın her vakit adil olduğunu düşünürdüm fakat aslında değil. Fakat sorun değil, zira her vakit, bir şey yaptığımda hayatın öbür yanında da eşit biçimde aynısının olması gerektiğini düşünürdüm, lakin o denli değilmiş. Yani gençken edindiğim bu deneyim, bana hayatın kestirim edilemez olduğunu ve günbegün yaşanması gerektiğini gösterdi. Yani plan yapamazsanız, uzun vadeli beklentilere giremezsiniz. Sahiden mütevazı bir halde anda kalmaya çalışmanız gerekiyor. Böylelikle mevcut amaçlarınıza her vakit odaklı halde kalabilirsiniz. Ve ben de böylelikle, şayet bu yaklaşım ve tavrı koruyabilirsem, her vakit kendime güvenebileceğime inandım. Başarılarımla ve elde ettiklerimle ne kadar ileri gidebileceğimi bilmiyordum. Lakin hiçbir çıkışım olmadığı hissine kapılmadım. Her vakit benim için bir fırsat olacağını, yakalayarak başaracağım bir an olacağını hissettim.”

Yani Zalgiris’i bıraktıktan sonra rastgele bir kadroya, Avrupa şampiyonu olan rastgele bir kadroya gidebilirdin. Lakin Efes üzere hiç Avrupa şampiyonluğu olmayan bir kadroya gitmeyi tercih ettin ve yalnızca bir defa değil, iki sefer şampiyonluk kazandın. Bu senin için ne kadar tatmin edici?

“Kesinlikle mesleğimde şu ana kadar elden ettiğim en tatmin edici şey. Zira birebir vakitte o kararım basketbolu takip eden birçok kişi için mantıksız bir karar üzereydi. Ve bunu anlayabiliyorum. Fakat o an Zalgiris ve koçum Saras’la olan tecrübemin ziyadesiyle kâfi olduğunu ve bunu bir yerde kanıtlamak istediğimi hissettim. Bu bilgiyi yalnızca basketbol hakkında konuşarak değil, alanda göstermek istedim. Ve Efes fırsatının hakikat vakitte karşıma çıktığını, herkes bir nevi şok olmuş olsa da, bunun güzel olduğunu hissettim. Zira en baştan, sıfırdan bir şey yaratmak istedim. Efes’in bir geçmişi olmadığını düşünmüyorum lakin o sırada sahiden sıkıntı bir vakitten geçiyorlardı. Grubu büsbütün değiştirdiler ve ben de bu işi yapması beklenen mevki oyuncularından biriydim. Koç Ataman’la birlikteyken istediğim üzere oynama, oyunumu istediğim tarafta geliştirme fırsatına sahip olduğumu anladıktan sonra birinci dönemden sonra da orada kalarak bunu bir kere daha, bir kez daha kanıtlamak için gerçek vakit olduğunu hissettim. Sonrasında şampiyonluk kazanacağımızı bilmeden ancak yeteneklerimi geliştirmeye devam edecek. Ve bu mükemmel bir tecrübe. Şahane, yani beni bekleyen zorluklara karşı bir diğer güçlü motivasyon.”

Geçen yaz birçok kişi NBA’e gideceğini düşündü yahut bunu bekledi. Lakin sen tekrar kendi yolunu izleyerek Efes’te kaldın. Bu nasıl oldu?

“Tüm bu anlar, sizi temin ederim. Öbür beşerler için de birebirdir. Ben her vakit içimde bana ne yapmam gerektiğini söyleyen bir cins sezgiyi takip ederim. Yani bariz şeyler var ve hakikaten olan şeyler var. Son üç yıldır beşerler güya benim gideceğim beklentisindeydi. Kaldım. NBA’e gitmek istemediğim için değil. Oraya katiyetle gitmek ve orada kendimi denemek istiyorum. Lakin birçok farklı sebepten taşlar yerine oturmadı. Ancak Efes’te kalmayı kendim için makûs bir şey olarak görmüyorum. Bunu çok çok güzel bir şey olarak görüyorum. Zira hem alanda hem saha dışındaki vaktimde çok keyif alıyorum. Lakin başımda NBA ile ilgili bu ufak hayalimin olması beni her gün çalışmaya itti. Motamot daha evvelki üzere sabırlı bir biçimde. Ve umarım gerçekleşebilir. Göreceğiz.”

Basın ve taraftarlardan sana çok övgü geliyor, fazla tenkit gelmiyor. Bunun nedeni sence oyun üslubun mı, mütevazi oluşun ve maçlara yaklaşımın mı yoksa davranışların mı?

“Sanıyorum hepsi bir arada. Basın için çok enteresan olduğumu sanmıyorum. Zira hayatımı izlemeleri yahut beni yakalamaları için fazla bir fırsat yok. Zira hem kendim hem de herkes için özel hayatın saklılığına hakikaten dikkat ediyorum. Konuşkan yahut yalnızca konuşan adam olmak yerine örnek adam olmaya çalışmamın nedenlerinden biri de bu. Saha dışında ünlü olmak yerine basketbolda örnek olmaya çalışıyorum. O yüzden alandaki bütün davranışlarım da bir halde ömür stilimi yansıtıyor. Yani alanda rol yapmam, öncelikle her vakit yeterli bir kadro arkadaşı ve güzel bir rakip olmaya çalışırım. İkincisi, profesyonel atlet olarak ailelerimize ayıracak gereğince vaktimiz olmadığı için ailemle vakit geçirmeye çalışıyorum. Ayrıyeten özgür vakitlerimde özel hayatımı mümkün olduğunca saklı tutmaya çalışırım. Zira bu bana özel ki zati ekranlara ziyadesiyle çıkıyoruz, beşerler bizi her yerde ziyadesiyle görüyor. Geri kalan vaktimi kendime ayırmaya çalışıyorum.”

İki kez Final Four MVP’si ve 2 kez şampiyon olarak ismini EuroLeague tarihine ebediyen yazdırmış olduğun kesin. Hiç şöyle bir geriye bakıp seyahatini ve şu ana kadar ne yaptığını görmeye vaktin oluyor mu?

“Sanırım berbat özelliklerimden bir tanesi bu. Değişebilmeme karşın şu ana kadar değişemedim. Yalnızca önüme bakarım. Yani benim ömür usulüm bu. Hiçbir vakit geriye bakmam. Hiçbir vakit fazla ileriye de bakmam. Zira geriye bakacak vakit olmadığını düşünüyorum. Tahminen mesleğimi tamamladıktan sonra şöyle bir bakarım. Fakat şu anda her şey o kadar süratli ve o kadar dinamik ki yani geri dönüp de bakacak vakit… Tahminen bir iki günün keyfini çıkarabiliyorum. Lakin bugün bile en düzgün rakiplerden biriyle maçım var. O yüzden hiçbir şeyi gözden geçirecek vaktim yok. Bu durum beni daima olarak kendimi geliştirmeyi isteme tarafına hakikat itti. Ve bunu kendi sevdiğim biçimde yapabildiğim sürece bunu yapacağım. Fakat başardıklarımın farkında olmak derseniz, açıkçası farkında olduğumu düşünmüyorum.”

On sekiz yaşında yaşadığın diz sakatlığı sende zihinsel olarak nasıl bir şok yarattı?

“Bir taraftan hakikaten çok zordu. Öteki taraftan ise hayatım için çok yararlı bir dersti. Zira gençken bir biçimde sakatlığın bile ne manaya geldiğini bilmiyorsunuz. Artık herkes sakatlıklardan konuşuyor lakin o sırada sakatlığın bu kadar güç bir şey olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Büyük bir acı hissettim ve güzelleşmenin sıkıntı olduğunu biliyordum. Lakin güzelleşme süreci boyunca her vakit geçip gidecek bir şey olduğunu hissettim. Hasebiyle bu yaklaşım bana çok yardım etti. Tahminen beklenenden daha süratli güzelleşmemi sağladı. Ayrıyeten yaklaşımımı değiştirdim. Yani dediğim üzere, vücudunuza itina gösterirseniz, öbür sakatlığa yol açabilecek yahut mesleğinizde bir sefer daha düşüş yaratabilecek tüm olasılıkları önlemeye çalışırsınız. Zira bunun için elinizden gelen her şeyi yaparsınız. Mesela vücut üzerinde ve güzelleşmeye yönelik ekstra çalışmalar yapmak. Bunlar çok temel şeyler, fakat hakikat ve daima bir formda yaparsanız çok değerli hale geliyor. Münasebetiyle o tecrübe bana sakatlık sonrasındaki mesleğim açısından çok yardımcı oldu.”

Kariyerinin devamında sana hangi açıdan yardımcı oluyor? Zira mesela son yıllarda bilek sakatlıkları geçirdin ve hatırladığım kadarıyla beklenenden daha erken atlattın.

“Evet, yardımcı oluyor. Zira öncelikle sakatlığın bu mesleğin bir kesimi olduğunu anlıyorsunuz. Kimse yaralanmak istemez, bu kesin. Lakin oynadığımız maç sayısına baktığınızda, insanların grupların kazanmasını sağlayan faktörlerin farkında olmama nedenlerinden değerli bir tanesi bence hakikaten bu yani grubun sıhhat durumu. O yüzden vücudunuza âlâ bakabilirseniz, sakatlıklardan öğrenebilirseniz, vücudunuzu hazırlamak için yapabileceğiniz ufak ve tahminen biraz sıkıcı diyebileceğimiz ek çalışmaların, bazen diyetin, bazen ufak antrenmanların oyununuzu sahiden müspet halde etkileyebileceğini bu üzere anlarda öğrenmeniz gerekiyor. Zira öteki türlü sakatlık sonrasında her vakit makûs hissedersiniz. Lakin bunu tıpkı bir yenilgide olduğu üzere bir öğrenme tecrübesine çevirirseniz sizin için düzgün bir ders olabilir.”

Bir öteki tıp fedakarlık da yirmi yaşından beri konutundan ve ailenden uzakta oynamak. Avrupa’nın farklı yerlerinde ailenden uzakta çalışıyorsun. Genç biri bu duruma nasıl dayanır? Hem bu duruma dayanıp hem de ilerlemeye ve oynamaya nasıl devam edebilir?

“Bence bu da daha evvel söylediğime benzeri, yani şu ana kadar bunu düşünecek hiç vaktim olmadı. Beni yirmi yaşında ateşe attılar. EuroLeague’deki en düzgün kurumlardan biri olan Bayern Münih ile mukavele imzaladım. O sırada sahiden şanslıydım. Zira etrafımda yurt dışı ömrüne alışmama yardımcı olan yeterli beşerler vardı. Lakin geçler için o kadar genç bir yaşta iç huzuru ve dengeyi bulmak o kadar kolay değil. Zira muhakkak ailenizi özlüyorsunuz. O yaştayken gereğince olgun olduğunuzu düşünseniz de yirmi yaşında olgun olduğumuz kanaatinde değilim. O yüzden her vakit genç oyunculara bir yere gittiklerinde yanlarında ebeveynlerini götürmelerini öneriyorum. Zira gençken başınızda birçok kuşku var, birçok beklentiniz var. Ve bunları gerçekleştiremeyince bazen kendimizi üzgün ve zayıf hissetmeye başlıyoruz. Lakin yanınızda aileniz varsa istikrarda kalmanıza hakikaten yardımcı olur. Hasebiyle bana hayatın nasıl işlediğini tahminen o yaştaki arkadaşlarıma nazaran daha erken gösteren bir tecrübe oldu.”

Annen vefat ettiği sırada Sırbistan ulusal ekibinde kaldığın ve Dünya Şampiyonası’na gitmek için kıymetli bir maça çıktığın biliniyor. Bunu yapmak senin için büyük bir fedakarlık mıydı?

“Evet, yani şu anda annemi kaybedeli üç yıl oldu ve giderek daha fazla zorluyor. Ancak hayat işte. Bu da başka tüm kararlar üzere benim kararımdı, annemle birlikte doğal ki. Bence bu ortak kararımızdı. Ancak evet, fedakarlık bu mesleğin bir modülü.”

İnsan tüm bu pürüzlerle başa çıkmayı nasıl öğrenir? Teker teker mi ele alıyorsun? Mesela bir pürüz çıktığı vakit yalnızca onunla ilgilenip öncesinde ne olduğu hakkında kaygılanmamak üzere?

“Evet, ben her vakit o denli düşünüyorum. Bence maçların ve basketbol dünyasında yaşadığımız hayatın yoğunluğu dikkate alındığında, iki günde bir maç yapıyoruz ve maçların bile tahlilini yapmak için vakit yok. Oyununuzu gözden geçirmek için vakit bulmak çok sıkıntı. Lakin başka yandan şayet oyun biçiminizin farkındaysanız, kusurlarınızın farkındaysanız esasen bunlar olurken bunlardan öğrenebilirsiniz. Hasebiyle yalnızca devam edip bir sonraki adım için hazırlanmaya çalışıyorum.”

Belgrad’da Olimpiakos’a karşı oynadığınız yarı final maçında maçı kazandıran son sayıya geri dönelim. İşte her şey orada mana kazanıyor. Tüm mahzurlar ve fedakarlıklar o denli bir anda mana kazanıyor, gerçek mu?

“Evet, bu sahiden oyuncuların çalışmaya devam etmesine yardım ediyor. Fakat bir yandan aldatıcı da olabilir. Zira o anı beklerseniz ve hiç gelmezse tahminen yaptığınız işten kuşku duymaya başlayabilirsiniz. Ben şahsen hiçbir vakit belli bir şey için çalışmam. Her vakit çalışırım. Münasebetiyle bir şeyler olduğunda onları fark ederim ve neden olduklarını fark ederim. Fakat bir şey olmuyorsa da çalışmaya devam ederim. Yani gayelerime bu formda ulaşmaya çalışıyorum. Zira bir şeyi kovaladığınızda ki hayatta hiçbir şey kolay elde edilmiyor. Yalnızca bu türlü bir sayı değil rastgele bir muvaffakiyet da olsa şayet yakalayamazsanız çok problemli olabilir. Benim durumumda o sayı idman sonrası yaptığım tüm o ekstra çalışmalar sayesinde elde ettiğim ufak bir gelişmeydi. Bu atışı kim bilir kaç sefer yapmışımdır. Lakin hoştu, benim için tarihi bir atış olduğunu düşünüyorum.”

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

rentry rentry rentry rentry rentry rentry rentry rentry rentry rentry penzu penzu penzu penzu penzu penzu penzu penzu penzu microsoft microsoft microsoft microsoft microsoft donanım haber donanım haber donanım haber donanım haber donanım haber medium medium medium medium medium medium medium medium medium medium medium medium medium medium medium sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google sites google scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop scoop bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber bilim haber